تبلیغات اینترنتیclose
کاشانه ی من ویران (کارو )
پیچک ( کارو دردریان)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ جمعه 26 آبان 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

شاعر و دیوانه

**
 

کاشانه ی من ویران ..... بشکسته پر و عريان

 آشفته سر و مغموم ..... افسرده دل و گريان

 با سوز دو صد فرياد ..... فرياد دو صد حرمان

 درمان ِ شب دردم ..... درد ِ دل بيداران

 عشق و نفسم مرده ..... در بسترِ ِ تب خيزم

 بيدادِ شب ، افسرده ..... اين پيکرِ ِ ناچيزم

 روزم همه سر گشته ..... در شام ِغم انگيزم

 لبخند ، فرو مرده ..... در اشک ِشب آويزم

 تا پا به سرم کوبی ..... با خنده ی مستانه

 بدبخت من ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

**

 بشنو که چه می گويد ..... اين ناله ِشب گيرم

 ديوانه تو هستی گر ..... من از چه به زنجيرم

 زنجيریِ ِ احساسات ..... زندانی ِ تکفيرم

 مردند به بدبختی ..... مادر ، پدر ِ پيرم

 فرزندِ من ، آواره ..... سرسام ، پرستارش

 صد حسرت ِ ماتم زا ..... بر ديده ی بيمارش

 فقرِ ِ شب بد بختی ..... انداخته از کارش

 بارش غم ِ ناچاری ..... ناچاریِ ِ غم يارش

 تا خانه ی من باشد ..... بازيچه ی بيگانه

 بدبخت منِ ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

**

 بر گشته مرا دامن ..... از اشک ِ دل آزارم

 نشنيده فلک باری ..... فرياد دل ِ زارم

 جز مرگ نفهميدم ..... از عمرِ ِ فسون کارم

 افسانه ی خوشبختی است ..... اين بخت ِ نگون سارم

 یک لحظه نشد خندان ..... این کلبه ی خاموشم

 سر پوش سیه روزی است ..... این خرقه که می پوشم

 خورشید و مه ِ دولت ..... کردند فراموشم

 تا خانه ی من باشد ..... بازيچه ی بيگانه

 بدبخت منِِ ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

 تابوت دلی مرده است ..... این سینه ی سوزانم

 قبر گلی افسرده است ..... این قلب ِ پریشانم

 سرگشته پی نان است ..... این پیکرِ ِ بی جانم

 پاره کفن ِ جان است ..... این سفره ی بی نانم

 فریاد فرو خفته ..... در قعر دل لالم

 جانم به لب آورده ..... این قسمت بد فالم

 تا خانه ی من باشد ..... بازيچه ی بيگانه

 بدبخت من ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

**

 سر گشته شد و نومید ..... امید سیه روزم

 فردا همه سر گردان ..... در ماتم ِ امروزم

 ماتمکده ی خندست ..... این آه ِ جگر سوزم

 بیداد ِ ستم بلعید ..... آمال جوانم را

 بر سنگ سیه کوبید ..... دست و سر وجانم را

 از ریشه برون آورد ..... بیچاره زبانم را

 تا خانه ی من باشد ..... بازيچه ی بيگانه

 بدبخت من ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

**

 اینک منم اینسان تک ..... در قبرِ ِ زمان مرده

 یادم ، ستم ناکس ..... از یاد کسان برده

 از بس که غم آلودم ..... غم در دلم افسرده

 از هر در و هر خانه ..... مطرود و سیه رویم

 تا خانه ی من باشد ..... بازيچه ی بيگانه

 بدبخت من ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

**

 من شاعر توفان ها ..... شعرم همه توفانی

 قلبم همه خون گشته ..... زین محنت و ویرانی

 حق مرده چنین نا حق .....در ظلمت نادانی

 تا خانه ی من باشد ..... بازيچه ی بيگانه

 بدبخت من ِ شاعر ..... خوشبخت تو ديوانه

 

 کارو دردریان

http://dariushbozorg.blogfa.com/post-580.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : شکست سکوت بخش 6, | بازديد : 396